ครั้งนั้นปู่ของแกยังเป็นแมงสาบวัยรุ่น
แกเที่ยวเดินทางยังที่ต่าง ๆ ทั่วโลก จนวันนึงแกไปพบกับแมงสาบรุ่นสาว... สวย...
หัวเป็นสีเหลืองเข้ม...ก็คือย่าของลูกนี่แหละ...ไปเจอกันที่อเมริกา โน่น...
ยุคนั้นเราไปขุดทองที่นั่นกันเยอะ...เป็นโรบินฮู้ดน่ะ...ปู่กับย่า
ครองรักกันอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง...

ประมาณสองเดือนก็มีลูกเล็กๆมากมาย หนึ่งในนั้นก็มีพ่อด้วยตัวหนึ่ง...
ปู่แกเป็นแมงสาบที่แข็งแรง ห้าวหาญและมีจิตใจที่เป็นอิสระ...เป็นพ่อที่ดี...

วันหนึ่ง แกมัวแต่กินเศษช๊อกโกแล๊ตในกระเป๋าเจ้าของบ้านจนเพลิน ก็เลยติดกระเป๋าไปที่ทำงาน...
ย่าแกพยายามเกาะชายกางเกงเจ้าของบ้านเพื่อตามปู่ไปในวันรุ่งขึ้น...แต่มันก็สายเกินไป...
ลุงแดนนี่(แมงสาบอเมริกัน)บอกว่า...ปู่ของแกโดนเหยียบติดรองเท้าไปแล้วให้ย่าทำใจซะ
คงไม่ได้พบกันอีก...ย่ากลับบ้านมาด้วยดวงใจที่แหลกสลาย...
แกระทมราวกับชีวิตจะหาไม่...แต่แล้ว...

วันนึงจึงได้รู้ว่าปู่ยังไม่ตาย...แกติดอยู่ในร่องของพื้นรองเท้าของชายผู้หนึ่ง...
จังหวะที่ถูกเหยียบแกพยายามหดตัวอย่างสุดแรง...ตับไตไส้พุงแกถูกบีบ...
พอแกปล่อยตัวจากการหดแกก็ติดแหง็กในซอกรองเท้า...ไม่อาจเคลื่อนไหวได้อีก...
ปู่แกติดอยู่นาน...นานเท่าไหร่แกคงไม่รับรู้...
รู้แต่ว่าเจ้าของรองเท้าออกเดินทาง...เดินทางไปไกลแสนไกล...
ปู่แกถึงแม้จะเจ็บปวดทรมานแต่ก็ยังควบคุมสติไว้ได้...
แกรู้ว่าแกกำลังจะได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่...

สิ่งที่โลกจะต้องจารึกชื่อของแกไว้...หากแกยอมกลั้นใจตายก็คงไม่ต้องเจ็บปวดทรมาน
แต่แกไม่...แกทนเจ็บ ทนหิว...แกรู้ว่าย่าจะต้องภูมิใจในตัวแก
เมื่อรู้ในสิ่งที่แกทำวันที่ชายเจ้าของรองเท้าเดินทางไปถึงที่หมาย...
แกสวดมนต์วิงวอนขอให้พระผู้เป็นเจ้าเมตตาแก่ดวงวิญญาณของแก...
ขอให้มอบพลังเฮือกสุดท้ายให้แก...
แกจะกลายเป็นตำนาน...

วินาทีที่ชายเจ้าของรองเท้าเปิดประตูออก...แกถูกแรงบีบอัดมหาศาลจากรอบตัว...
แกต่อต้านมันไว้ด้วยหัวใจที่เข้มแข็ง ด้วยพลังแห่งความรักที่มีต่อครอบครัว...
ต่อลูกน้อย ๆ ของแก ชายเจ้าของรองเท้าก้าวออกมาจากประตู
เท้ายังลอยไม่แตะพื้น...เท้าที่มีปู่ของแกติดอยู่...ลอยเชื่องช้าอยู่กลางอากาศ...
ปู่แกรวบรวมจิตใจ...ยืดเท้าออกเต็มที่...ยืดออกมาจนพ้นจากพื้นรองเท้านั้น...
เท้าแกสัมผัสพื้น...ก่อนเจ้าของรองเท้าเพียงเสี้ยววินาที...

แล้วร่างของแกก็แหลกสลายไปกับอากาศธาตุ...เป็นฝุ่นผงธุลี...
ไปสู่อ้อมกอดของพระผู้เป็นเจ้า...ชั่วนิรันดร...
เช้าของการถ่ายทอดสดทางทีวี วันนั้น...หากใครสังเกตดีๆ...
รอยเท้าของนีลอาร์มสตรอง ที่เหยียบลงบนพื้นของดวงจันทร์
จะมี รอยขีดเล็ก ๆ อยู่หลายขีด...นั่นล่ะ...
รอยเท้าของสิ่งมีชีวิตแรก...ที่เหยียบลงบนดวงจันทร์...รอยเท้าของปู่แก...
แมงสาบผู้มีจิตวิญาณอันเสรี...